Micha

Titel         :      Micha           

                      

3 – luik geïnspireerd op verschillende teksten

                       uit het bijbelboek Micha                      ( 1991 )

 

Techniek :    lood, ijzer en hout assemblage

                       olieverf op linnen, bevestigd op spaanplaat

                       papiermaché, touw, zand en zaadstructuren

 

Formaat  :     3 x 93,5 x 122

 

 

Thema    :     Drie ver – gezichten van Micha:

 

Vanuit het Niets, de oerchaos; woest en ledig (paneel 1),

naar groei, ordening, beginnen met werken al is het nog donker (paneel 2), tot bloei; de oogst van de Vrede (paneel 3)

 

De drie panelen zijn zowel op zichzelf staand,- zelfstandig in hun beeldtaal-, alswel te zien, te ‘lezen‘ in hun onderlinge samen-hang.

Kijkend naar de beeldmiddelen, lezen we de beeldtaal van links naar rechts:

 

Compositie:

Er loopt een doorlopende lijn, een ronding door de afzonderlijke panelen; de krommende horizon van de aarde. Een opgang door de tijd buiten de menselijke kaders van waarneming

 

Licht       :

Vanuit de absolute duisternis en leegte (paneel 1), naar het schemerdonker; mist voor het ochtendgloren (paneel 2), naar de komst van het Licht; de nieuwe dag(eraad) (paneel 3). Door het clair-obscur contrast wordt de kracht van het opkomende Licht versterkt.

 

De zelfstandige panelen  :

 

Paneel 1 :     ‘Nacht zonder Gezicht’

(vrij naar Micha 3; 6  “Daarom zal het nacht voor U   

 worden, zonder gezicht”)

 

donker onbenoembaar

zwart nog dieper

onuitspreekbaar troosteloos

spoelt loom en zwaar

schuim over mijn voeten

over mijn weg

weg zink ik, loodzwaar

                                alleen

niet wetend waarvan

het komt of met mij

heen zal gaan: mijn nacht

heeft geen gezicht

 

 

 

Er is duisternis in een mensenleven die een gezicht heeft; een aanwijsbare oorzaak, een herkenbaar verdriet, een (be)grijpbaar gemis of tekortkoming. maar er is ook een niet te (om)vatten droefenis die zich onnavolgbaar meester kan maken van een mens. Soms geleidelijk, soms plotseling; een zuigend zwart gat, een ongrijpbare zwaarmoedigheid die je meetrekt en waaruit geen ontkomen aan lijkt:

 

                       een eigen nacht

al is het licht

van anderenom je heen

onbereikbaar                     ver

ben je                                   nog

 

zonder uitzicht

zonder gezicht

 

je zou willen roepen

 

maar je lippen geven geen geluid

onhoorbaar             ver      ben je

 

je zou willen opstaan

maar loodzwaar     drukkend

onbeweeglijk          vast    zit je

 

je zou willen zien

maar er is                geen licht

ver     weg                ben      je

 

en tastend raak je

aan het niets

 

vanuit mijn diepte

roep ik tot U

Heer, hoor mij

zie mij aan

 

Paneel 2 :     ‘De hand aan de ploeg slaan’

                       ( vrij naar Micha 4; 3 “dan zullen zij hun zwaarden tot

  ploegscharen omsmeden”)

 

nog is het nacht

en de dageraad ver

toch in die nacht

zal de macht

van de nacht

staalhard      zacht gebroken worden

 

gescherpt zullen speren

omgesmeed tot messen

de aarde in voren trekken

damp stijgt op

de aarde wacht

zaad dat weldra zal komen

ontkiemen in het licht

dat komt

Een oproep; sta op, ga aan het werk, begin in ’s hemelsnaam; ergens moet iemand beginnen, opdat er na ploegen en zaaien in de voren, er een oogst zal komen op de akker van de wereld. Zwoegen in het schemerduister, brengt de oogst aan het licht.

 

Paneel 3 :     ‘Het komende Vrederijk’

 

( vrij naar Micha 4; 4 – 5  “Ieder zal zitten onder zijn wijnstok en onder zijn vijgenboom zonder dat iemand hem opschrikt. Wij zullen wandelen in de Naam van de Heer onze God, voor altoos en immer” )

 

                      

bijna, bijna on – aards

en menselijk gesproken

                       on – mogelijk; niet van onze wereld

 

                       hoe zou dat kunnen?

hoe zou dat moeten?

hoe zou dat ooit

kunnen beginnen?

 

een droom, bijna

het is een     ver      gezicht

die doorbraak, groei

bloei van een nieuwe tijd

 

vreugde is uittocht

een nieuwe dag

met een gezicht

 

het aangezicht

dat begint

in de geboorte

van Zijn kind

 

Een oproep; sta op, ga aan het werk, begin in ’s hemelsnaam; ergens moet iemand beginnen, opdat er na ploegen en zaaien in de voren, er een oogst zal komen op de akker van de wereld. Zwoegen in het schemerduister, brengt de oogst aan het licht.

 

Paneel 3 :     ‘Het komende Vrederijk’

 

( vrij naar Micha 4; 4 – 5  “Ieder zal zitten onder zijn wijnstok en onder zijn vijgenboom zonder dat iemand hem opschrikt. Wij zullen wandelen in de Naam van de Heer onze God, voor altoos en immer” )

 

bijna, bijna on – aards

en menselijk gesproken

                       on – mogelijk; niet van onze wereld

 

                       hoe zou dat kunnen?

hoe zou dat moeten?

hoe zou dat ooit

kunnen beginnen?

een droom, bijna

het is een     ver      gezicht

die doorbraak, groei

bloei van een nieuwe tijd

 

vreugde is uittocht

een nieuwe dag

met een gezicht

 

het aangezicht

dat begint

in de geboorte

van Zijn kind